Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Ειρήνη


Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.

Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.

Τα λόγια της αγάπης κάτω απ' τα δέντρα,

είναι η ειρήνη.

Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα

φαρδύ χαμόγελο στα μάτιαμ' ένα

ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα

κ' οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του

είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που

παγώνει το νερό στο παράθυρο,

είναι η ειρήνη.

Όταν οι ουλές απ' τις λαβωματιές κλείνουν

στο πρόσωπο του κόσμου

και μες στους λάκκους πού

σκαψαν οι οβίδες

φυτεύουμε δέντρακαι στις καρδιές πού

καψε η πυρκαϊά δένει τα

πρώτα της μπουμπου και η ελπίδα

κ' οι νεκροίμπορούν να γείρουν στο πλευρό

τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο

ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους τουκάκου,

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το

βράδι,

τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο

δρόμο δεν είναι φόβος,

τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει

φίλος,

και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα

σημαίνει ουρανός

γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές

καμπάνες των χρωμάτων του,

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κ' ένα

βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.

Τότε που τα στάχυα γέρνουν τόνα στ' άλλο

λέγοντας: το φως, το φως, το φως,

και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως

είναι η ειρήνη.

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να

γίνουν βιβλιοθήκες,

τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από

κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα

τότε που τ' ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ'το σύννεφο

όπως βγαίνει απ' το κουρείο της συνοικίας

φρεσκοξυρισμένος ο εργάτης το

Σαββατόβραδο

είναι η ειρήνη.

Τότε που η μέρα που πέρασε

δεν είναι μια μέρα που χάθηκε

μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της

χαράς μέσα στο βράδι

κ' είναι μια κερδισμένη μέρα κ' ένας δίκαιος

ύπνος

τότε που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει

βιαστικά τα κορδόνια του

να κυνηγήσει τη λύπη απ' τις γωνιές του

χρόνου

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι οι θυμωνιές των αχτίνων στους

κάμπους του καλοκαιριού

είναι τ' αλφαβητάρι της καλοσύνης σταγόνατα της αυγής.

Όταν λες: αδελφέ μου -- όταν λέμε: αύριο θα

χτίσουμε

όταν χτίζουμε και τραγουδάμε

είναι η ειρήνη.

Τότε που ο θάνατος πιάνει λίγο τόπο στην καρδιά

κ' οι καμινάδες δείχνουν με σίγουρα

δάχτυλα την ευτυχία,

τότε που το μεγάλο γαρύφαλλο του δειλινού

το ίδιο μπορεί να το μυρίσει ο ποιητής κι οπρολετάριος

είναι η ειρήνη.

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των

ανθρώπων

είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου

είναι το χαμόγελο της μάνας.

Μονάχα αυτό.

Τίποτ' άλλο δεν είναι η ειρήνη.

Και τ' αλέτρια που χαράσουν βαθειές

αυλακιές σ' όλη τη γης

ένα όνομα μονάχα γράφουν

:Ειρήνη. Τίποτ' άλλο. Ειρήνη.

Πάνω στις ράγες των στίχων μου

το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον

φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα

είναι η ειρήνη.

Αδέρφια μου,

μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει

όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.

Δώστε τα χέρια, αδέρφια μου,

αυτό 'ναι η ειρήνη.

του Γιάννη ΡίτσουΑθήνα,

Γενάρης, 1953

11 σχόλια:

tovene592 είπε...

και άλλα πολλά είναι ειρήνη
αλλά ποιός μπορεί να ακούσει;
όταν πάντα στη μέση βρίσκονται άλλα ουσιαστικά;
συμφέρον, αίμα, εξουσία, τρομοκρατία

kat. είπε...

και το όνειρο της ειρήνης ποιο είναι; ή μάλλον σε ποια χώρα ονειρεύεται να κυριέυσει η ειρήνη;

Odiporos είπε...

Ρίτσος 1953

Επίκαιρο και τότε και τώρα.

Απλές καθημερινές σκέψεις και δράσεις που συγκροτούν την ελπίδα και το μέλλον που κάποιοι ακόμη βλέπουν μπροστά τους σήμερα και κάποιοι όχι.

Μεγάλες ιδέες για μεγάλες καρδιές ... καρδιές που πλέον δεν χωρούνε στον κόσμο που ζούμε... καθώς τα πάντα παίζονται στο κόκκινο από το αίμα τραπέζι του χρήματος μεταξύ των ισχυρών αυτού του κόσμου.

Απογευματινό Φιλί

amana είπε...

Υπέροχο και διαχρονικό πάνω απ' όλα...
Με λυπούν τα γεγονότα
με λυπούν τα όσα γίνοται για το χρήμα
με λυπούν πάρα πολυ!
Ας τελειώσουν σύντομα...

jerronymo είπε...

Υπεροχο ποιημα και πραγματικα επικαιρο.Ειρηνη.Δεν μπορω να καταλαβω πως ειναι ευκολοτερο για τους ανθρωπους να σκοτωνουν απο το να αγκαλιαζουν...

Συβίλλα είπε...

Να γυρίζω σπίτι από τη δουλειά και να διαβάζω κάτι τόσο απλό που γίνεται περίπλοκο, τόσο όμορφο που με κάνει να αναρωτιέμαι:
Πώς ζει ο κόσμος χωρίς αυτήν την ομορφιά;

Ευχαριστώ

Φιλί

Masterpcm είπε...

Ειρήνη, σε περιβάλλοντα όμως που δεν ισχύει ο παραλογισμός, που δεν λειτουργούν κτηνώδη ένστικτα και οικονομικά συμφέροντα.
Δυστυχώς ότι συμβαίνει παντού, λειτουργεί κάτω από το ίδιο πρίσμα... το χρήμα... που σταύρωσε το Χριστό και θα σταυρώνει εσαεί και τους "ανθρώπους".

"Ειρήνη" θα υπάρξει όταν "αυτοί" δεν θα είναι πιά εδώ.
Κι "αυτοί" δεν πρόκειται να πάνε πουθενά...

παπαρουνα είπε...

πολλα ειναι η ειρηνη και ειναι παααρα πολυ πολυτιμη....
αλλα για καποιους ειναι πολυτελεια αυτη τη στιγμη.....

Newton είπε...

Μπράβο σου, πολύ ωραίο το ποίημα που διάλεξες.
Τις καλημέρες μου!

Γιώργος Τ. είπε...

Ωραίο ποιημα.. Θα είναι για πάντα διαχρονικό, καθώς πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που δεν θέλουν την ειρήνη... Και δυστυχώς, αυτοί οι "άνθρωποι" θα είναι πάντα σε μεγάλες θέσεις..

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ.ΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ;ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ.