Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Το παρόν


Αυτό το κείμενο μόλις ήρθε στα mail μου ειλικρινά αξίζει να το διαβάσετε ...
Μία πραγματικά όμορφη ιστορία

Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου.

Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.

Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.


Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.


Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.


Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.


Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.


Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.

Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.

Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.


Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.
Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.

Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.


Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.

Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.'



Επίλογος:

Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις δική μας κατάσταση.

Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται..


Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.


'Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν

8 σχόλια:

tovene592 είπε...

τι συγκλονιστικό κείμενο αλήθεια.
ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας.
Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται..
θα το θυμάμαι

Eva F. είπε...

Φοβερό!
Καλώς σε βρήκα....

παπαρουνα είπε...

xωρις πλακα με εκανες και δακρυσα......σ ευχαριστω για το υπεροχο μαθημα σου......δεν εχω τι να γραψω αλλα με εκανες και ΕΝΟΙΩΣΑ

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

TO KEIMENO AYTO ΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕΙ.ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΣΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΤΕΡΗΘΕΙΣ.ΜΑΚΑΡΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΔΙΝΑΜΕ ΛΙΓΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ.

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Το έχω ξαναδιαβάσει το κείμενο.

Πραγματικά αξίζει την ανάρτηση!

Μπράβο!...Αλήθεια μου

Φιλιά πολλά!

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Αλήθεια είναι...
Καλή χρονιά κι από μένα!

Odiporos είπε...

Το γνωρίζω το κείμενο...

Και Ναι είναι πράγματι υπέροχο ... γιατί είναι ένα μάθημα ελπίδας και ανθρωπιάς.

Φιλί και Καλημέρα όλη μέρα

Γιώργος Τ. είπε...

Μου είχαν στείλει το κείμενο πριν κάμποσο καιρό.. Είναι από τα mail που διαβάζω με ευχαρίστηση.. Πολύ ωραία ιστορία..